Piet Rolf stelde een stageplaats in België voor. Daar moest ik wel even over nadenken. Het was voor mij een grote stap. In mijn achterhoofd wilde ik het erg graag. Dit was de kans om zelfstandig te gaan wonen en werken. Ik ben blij dat ik deze stap genomen heb. Ik kijk tevreden terug naar de stageperiode in 1994.

In het Romerohuis, waar ik op kamer (of in België eigenlijk: kot) zat, heb ik in korte tijd nieuwe mensen leren kennen die me direct aanspraken en met wie ik over veel zaken op een evenwichtige manier kon praten. Het bleef een periode van initiatief nemen. Dat was spannend, maar vooral ook leerzaam. Bovendien heb ik laten zien dat ik in staat ben om zelfstandig te wonen.

Op mijn stageplaats in het Centrum voor Computerlinguïstiek (CCL) van K.U. Leuven kon ik zelfstandig mijn werkzaamheden uitvoeren voor het onderzoek naar subcategorisatie. Alex Schoenmakers, mijn stagebegeleider in Leuven, was zeer behulpzaam als ik vragen had. Met een kritisch oog keek hij naar mijn werk. Ook met de andere medewerkers kon ik goed opschieten. Ze hadden allemaal een soort gedrevenheid die voor mij heel herkenbaar was.

Mijn scriptiebegeleider, Peter-Arno Coppen, zorgde ervoor dat alles in goede banen liep. De correspondentie met hem (meestal via e-mail) over subcategorisatie en aanverwante zaken was zeer inspirerend. Ik kon me helemaal uitleven in het uitwerken van ideeën. Je wilde alles helder krijgen. Je probeerde mogelijke verklaringen te vinden voor de gevonden feiten en gegevens. Je probeerde het in te passen in het grotere geheel. Het mooie was dat Peter-Arno mee kon gaan in allerlei gedachten en ideeën, wat veelal verrassende analyses opleverde.

Eigenlijk wil ik iedereen bedanken die me heeft geholpen in mijn ontwikkeling. En ik weet: er valt nog veel te leren. Ik sta er open voor.